całkowity

Polish

Etymology

    From całkiem + -owity where całkiem is understood to be the instrumental singular of całek.[1][2] First attested in 1644.[3] Compare Silesian cołkowity.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /t͡saw.kɔˈvi.tɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -itɘ
    • Syllabification: cał‧ko‧wi‧ty

    Adjective

    całkowity (not comparable, derived adverb całkowicie)

    1. total, entire, complete (encompassing without exception all of something)

    Declension

    Declension of całkowity (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative całkowity całkowita całkowite całkowici całkowite
    genitive całkowitego całkowitej całkowitego całkowitych
    dative całkowitemu całkowitej całkowitemu całkowitym
    accusative całkowitego całkowity całkowitą całkowite całkowitych całkowite
    instrumental całkowitym całkowitą całkowitym całkowitymi
    locative całkowitym całkowitej całkowitym całkowitych

    Derived terms

    References

    1. ^ Boryś, Wiesław (2005), “całkiem”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    2. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “całkowity”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    3. ^ Grzegorz Knapski (1644), “całkowity”, in Thesavri Polonolatinograeci Gregorii Cnapii (in Polish), Cracoviae: Sumptu & Typis Francisci Caesarij

    Further reading