bogoburczy

Polish

Etymology

    From Bóg + -o- + burzyć + -y. First attested in 1876.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɔ.ɡɔˈbur.t͡ʂɘ/
    • Rhymes: -urt͡ʂɘ
    • Syllabification: bo‧go‧bur‧czy

    Adjective

    bogoburczy (comparative bardziej bogoburczy, superlative najbardziej bogoburczy, no derived adverb)

    1. (archaic, religion) heretical, iconoclastic (going against God)
      Synonym: heretycki

    Declension

    Declension of bogoburczy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative bogoburczy bogoburcza bogoburcze bogoburczy bogoburcze
    genitive bogoburczego bogoburczej bogoburczego bogoburczych
    dative bogoburczemu bogoburczej bogoburczemu bogoburczym
    accusative bogoburczego bogoburczy bogoburczą bogoburcze bogoburczych bogoburcze
    instrumental bogoburczym bogoburczą bogoburczym bogoburczymi
    locative bogoburczym bogoburczej bogoburczym bogoburczych

    Derived terms

    noun
    verb

    References

    1. ^ Irlandia i Polska‎[1] (in Polish), 1876, page 163
    2. ^ bogoburczy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bogoburczy”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)