bogobojny

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish bogobojny. Calque of Middle High German gotevorhtec, from bóg +‎ -o- +‎ bojaźń +‎ -ny. Compare German gottesfürchtig.

Pronunciation

  • IPA(key): /bɔ.ɡɔˈbɔj.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔjnɘ
  • Syllabification: bo‧go‧boj‧ny

Adjective

bogobojny (comparative bogobojniejszy, superlative najbogobojniejszy, derived adverb bogobojnie)

  1. (literary, religion) pious, God-fearing
    Synonyms: nabożny, pobożny, zbożny, wierzący, religijny, świątobliwy
    Antonym: niewierzący
    bogobojny człowiek ― a God-fearing man
    bogobojny lud ― a God-fearing people
    bogobojne życie ― a God-fearing life

Declension

Declension of bogobojny (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative bogobojny bogobojna bogobojne bogobojni bogobojne
genitive bogobojnego bogobojnej bogobojnego bogobojnych
dative bogobojnemu bogobojnej bogobojnemu bogobojnym
accusative bogobojnego bogobojny bogobojną bogobojne bogobojnych bogobojne
instrumental bogobojnym bogobojną bogobojnym bogobojnymi
locative bogobojnym bogobojnej bogobojnym bogobojnych

Derived terms

adjectives
noun

Further reading

  • “bogobojny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “bogobojny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)