blondynowy

Polish

Etymology

    From blondyn + -owy. First attested in 1752.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /blɔn.dɘˈnɔ.vɘ/
    • Rhymes: -ɔvɘ
    • Syllabification: blon‧dy‧no‧wy

    Adjective

    blondynowy (not comparable, no derived adverb)

    1. (obsolete, relational) blond (person)

    Declension

    Declension of blondynowy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative blondynowy blondynowa blondynowe blondynowi blondynowe
    genitive blondynowego blondynowej blondynowego blondynowych
    dative blondynowemu blondynowej blondynowemu blondynowym
    accusative blondynowego blondynowy blondynową blondynowe blondynowych blondynowe
    instrumental blondynowym blondynową blondynowym blondynowymi
    locative blondynowym blondynowej blondynowym blondynowych

    References

    1. ^ Wiesław Morawski (22 August 2007), “BLONDYNOWY”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading

    • “blondynowy”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)