blondyn

See also: blondýn

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈblɔn.dɘn/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɔndɘn
  • Syllabification: blon‧dyn

Etymology 1

    Borrowed from French blondin. First attested in 1778.[1]

    Noun

    blondyn m pers (female equivalent blondynka, diminutive blondynek)

    1. blond
      Synonym: (colloquial) blondas
      wysoki blondyn ― a tall blond
      przystojny blondyn ― a handsome blond
      niebieskooki blondyn ― a blue-eyed blond
      ciemny blondyn ― a dark blond
      jasny blondyn ― a light blond
      mieć słabość do blondynów ― to have a weakness for blonds
    Declension
    Declension of blondyn
    singular plural
    nominative blondyn blondyni, blondyny1
    genitive blondyna blondynów
    dative blondynowi blondynom
    accusative blondyna blondynów
    instrumental blondynem blondynami
    locative blondynie blondynach
    vocative blondynie blondyni

    1Deprecative.

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      blondyn f

      1. genitive plural of blondyna

      References

      1. ^ Gazeta Warszawska‎[1], number 88, 1778

      Further reading

      • “blondyn”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “blondyn”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)