blondyna

See also: blondyną

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /blɔnˈdɘ.na/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɘna
  • Syllabification: blon‧dy‧na

Etymology 1

    Back-formation from blondynka. First attested in 1776.[1][2]

    Noun

    blondyna f

    1. (colloquial) augmentative of blondynka
      długonoga blondyna ― a long-legged blond
      duża blondyna ― a large blond
      ładna blondyna ― a beautiful blond
      młoda blondyna ― a young blond
      piękna blondyna ― a pretty blond
      tleniona blondyna ― a bleach blond
      wysoka blondyna ― a tall blond
      pusta blondyna ― an empty-headed blond
      typowa blondyna ― a typical blond
    Declension
    Declension of blondyna
    singular plural
    nominative blondyna blondyny
    genitive blondyny blondyn
    dative blondynie blondynom
    accusative blondynę blondyny
    instrumental blondyną blondynami
    locative blondynie blondynach
    vocative blondyno blondyny

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      blondyna m pers

      1. genitive/accusative singular of blondyn

      References

      1. ^ Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “blondyna”, in Słownik języka polskiego
      2. ^ blondyna in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

      Further reading

      • “blondyna”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “blondyna”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)