blacharz

Polish

Alternative forms

Etymology

    From blacha + -arz. First attested in 1621.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbla.xaʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -axaʂ
    • Syllabification: bla‧charz

    Noun

    blacharz m pers

    1. (chiefly automotive, metallurgy) tinsmith, whitesmith, auto body specialist
      blacharz samochodowy ― panel beater
      zawód blacharza ― a tinsmith's profession
      przyjąć/zatrudnić blacharza ― to hire a tinsmith

    Declension

    Declension of blacharz
    singular plural
    nominative blacharz blacharze
    genitive blacharza blacharzy, blacharzów1
    dative blacharzowi blacharzom
    accusative blacharza blacharzy, blacharzów1
    instrumental blacharzem blacharzami
    locative blacharzu blacharzach
    vocative blacharzu blacharze

    1Rare.

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Wiesław Morawski (2011), “BLACHARZ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]

    Further reading

    • “blacharz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “blacharz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)