blacharka

See also: blacharką

Polish

Etymology

    From blacha + -arka. First attested in 1808.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /blaˈxar.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arka
    • Syllabification: bla‧char‧ka

    Noun

    blacharka f

    1. (colloquial, metallurgy) tinsmithing (general metal work on sheet metal)
      Synonym: blacharstwo
      zajmować się blacharką ― to work in tinsmithing
    2. tinwork (any result of said work)
      zniszczona blacharka ― destroyed tinwork
      robić blacharkę ― to make tinwork
      wymieniać blacharkę ― to exchange tinwork
    3. car body
      Synonyms: karoseria, nadwozie

    Declension

    Declension of blacharka
    singular plural
    nominative blacharka blacharki
    genitive blacharki blacharek
    dative blacharce blacharkom
    accusative blacharkę blacharki
    instrumental blacharką blacharkami
    locative blacharce blacharkach
    vocative blacharko blacharki

    References

    1. ^ Jerzy Samuel Bandtkie (1808), Polnische Grammatik für Deutsche, welche die polnische Sprache gründlich erlernen wolen, nebst einem kleinen etymologischen Wörterbuche = Gramatyka polska dla Niemców chcących się nauczyć języka polskiego, z dołączeniem etymologicznego słownika‎[1], page 40
    2. ^ blacharka in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “blacharka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “blacharka”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)