biwakowiczka

See also: biwakowiczką

Polish

Etymology

    From biwakowicz + -ka. First attested in 2004.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.va.kɔˈvit͡ʂ.ka/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂka
    • Syllabification: bi‧wa‧ko‧wicz‧ka

    Noun

    biwakowiczka f (male equivalent biwakowicz)

    1. female equivalent of biwakowicz (“bivouacer”)
      Hypernym: obozowiczka

    Declension

    Declension of biwakowiczka
    singular plural
    nominative biwakowiczka biwakowiczki
    genitive biwakowiczki biwakowiczek
    dative biwakowiczce biwakowiczkom
    accusative biwakowiczkę biwakowiczki
    instrumental biwakowiczką biwakowiczkami
    locative biwakowiczce biwakowiczkach
    vocative biwakowiczko biwakowiczki
    adjective
    verbs

    References

    1. ^ Pęzik, Piotr; Przepiórkowski, A.; Bańko, M.; Górski, R.; Lewandowska-Tomaszczyk, B (2012), Wyszukiwarka PELCRA dla danych NKJP. Narodowy Korpus Języka Polskiego [National Polish Language Corpus, PELCRA search engine]‎[1], Wydawnictwo PWN

    Further reading

    • “biwakowiczka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biwakowiczka”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)