bioindykator

Polish

Etymology

    From bio- + indykator. First attested in 1930, but in common usage only as of 1960.[1][2][3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɔ.in.dɘˈka.tɔr/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -atɔr
    • Syllabification: bio‧in‧dy‧ka‧tor

    Noun

    bioindykator m animal

    1. (biology, ecology) bioindicator

    Declension

    Declension of bioindykator
    singular plural
    nominative bioindykator bioindykatory
    genitive bioindykatora bioindykatorów
    dative bioindykatorowi bioindykatorom
    accusative bioindykatora bioindykatory
    instrumental bioindykatorem bioindykatorami
    locative bioindykatorze bioindykatorach
    vocative bioindykatorze bioindykatory

    References

    1. ^ Fragmenta faunistica Musei Zoologici Polonici‎[1], volume 37, numbers 1-23, 1930, page 246
    2. ^ Bibliografia Zawartości Czasopism R. 14‎[2], number 1, 1960, page 85
    3. ^ bioindykator in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading