bilans

French

Noun

bilans m

  1. plural of bilan

Polish

Etymology

Borrowed from French bilan(s), from Italian bilancio, from Latin bilanx.[1] First attested in 1787.[2][3]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈbi.lans/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ilans
  • Syllabification: bi‧lans

Noun

bilans m inan (diminutive bilansik)

  1. (accounting) balance sheet, balance
  2. balance (the relationship between gains and losses in general)
  3. assessment, balance, toll, count, tally, summary
    Synonym: podsumowanie

Declension

Declension of bilans
singular plural
nominative bilans bilanse, bilansy
genitive bilansu bilansów
dative bilansowi bilansom
accusative bilans bilanse, bilansy
instrumental bilansem bilansami
locative bilansie bilansach
vocative bilansie bilanse, bilansy

Derived terms

adjective

Collocations

References

  1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “bilans”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
  2. ^ Odpowiedz w assystencyi Zwierzchności Woiewodzinskiej. Od Staro i Nowo-Kahalnych Wileńskich. przeciwko Samuelowi Wigdorowiczowi odsądzonemu od Rabinowstwa Wileńskiego Gminowi i Pospolstwa Zydowskiemu Wileńskiemu y W. Wichertowi Stolnikowi Mścisławskiemu oraz Zydom na Juryzdyce JO. Xcia Jmości Biskupa Wileńskiego mieszkającym‎[1], 1787, page 39
  3. ^ bilans in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

  • “bilans”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “bilans”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)