bilansista

See also: bilansistą

Polish

Etymology

    From bilans + -ista. First attested in 1847.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.lanˈɕis.ta/
    • Rhymes: -ista
    • Syllabification: bi‧lan‧sis‧ta

    Noun

    bilansista m pers

    1. (accounting) balance sheet clerk

    Declension

    Declension of bilansista
    singular plural
    nominative bilansista bilansiści, bilansisty1
    genitive bilansisty bilansistów
    dative bilansiście bilansistom
    accusative bilansistę bilansistów
    instrumental bilansistą bilansistami
    locative bilansiście bilansistach
    vocative bilansisto bilansiści

    1Deprecative.

    adjective

    References

    1. ^ Robotnik: centralny organ P.P.S.‎[1], number 13, 1847, page 6
    2. ^ bilansista in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “bilansista”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)