biesiadny

Polish

Alternative forms

Etymology

    From biesiada + -ny. First attested in 1563.[1][2]

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /bjɛˈɕad.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -adnɘ
    • Syllabification: bie‧siad‧ny

    Adjective

    biesiadny (comparative bardziej biesiadny, superlative najbardziej biesiadny, derived adverb biesiadnie)

    1. (relational) convivial, festive, social, gay, jovial, merry
      1. (Łowicz, Strugienice, Podegrodzie) merry; jovial; social

    Declension

    Declension of biesiadny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative biesiadny biesiadna biesiadne biesiadni biesiadne
    genitive biesiadnego biesiadnej biesiadnego biesiadnych
    dative biesiadnemu biesiadnej biesiadnemu biesiadnym
    accusative biesiadnego biesiadny biesiadną biesiadne biesiadnych biesiadne
    instrumental biesiadnym biesiadną biesiadnym biesiadnymi
    locative biesiadnym biesiadnej biesiadnym biesiadnych
    adjective

    Collocations

    References

    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “biesiadny”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    2. ^ biesiadny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading

    • “biesiadny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biesiadny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Karol Mátyás (1891), “biesiadny”, in “Słowniczek gwary ludu zamieszkującego wschodnio-południową najbliższą okolicę Nowego Sącza”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 4, Kraków: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 319
    • Halina Świderska (1929), “b́eśadno kob́eta”, in Dialekt Księstwa Łowickiego (in Polish), Warsaw, →ISBN, page 92