biesiadnik

Polish

Etymology

    From biesiada + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bjɛˈɕad.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -adɲik
    • Syllabification: bie‧siad‧nik

    Noun

    biesiadnik m pers (female equivalent biesiadniczka)

    1. (literary) banqueteer, feaster
      przygrywać biesiadnikom ― to treat feasters to music

    Declension

    Declension of biesiadnik
    singular plural
    nominative biesiadnik biesiadnicy, biesiadniki1
    genitive biesiadnika biesiadników
    dative biesiadnikowi biesiadnikom
    accusative biesiadnika biesiadników
    instrumental biesiadnikiem biesiadnikami
    locative biesiadniku biesiadnikach
    vocative biesiadniku biesiadnicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    adjective

    Further reading

    • “biesiadnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biesiadnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)