bidaka

Polish

Pronunciation

  • IPA(key): /biˈda.ka/
  • Rhymes: -aka
  • Syllabification: bi‧da‧ka

Etymology 1

    From bida + -ka.

    Noun

    bidaka m pers or f

    1. (colloquial) poor thing
      Synonyms: bidul, biedactwo, biedaczek, biedaczysko, biedak, biedula, biedulek, biedulka, nieboga, niebożątko, niebożę
      • 2001 July 27, Kulej Kacper, Siódme: mniej kradnij, Katowice: Polskapresse, →ISSN:
        Siadł parę metrów dalej, ale czuję strefę, jakby kto gospodę wietrzył. Popił gdzieś bidaka, do domu jedzie.
        He sat down a few metres away, but I can sense the area, as if someone were airing out the inn. The poor thing got drunk somewhere and is going home.
    Declension
    Declension of bidaka
    singular plural
    nominative bidaka bidacy, bidaki1
    genitive bidaki bidaków
    dative bidace bidakom
    accusative bidakę bidaków
    instrumental bidaką bidakami
    locative bidace bidakach
    vocative bidako bidacy

    1Deprecative.

    or

    Declension of bidaka
    singular plural
    nominative bidaka bidaki
    genitive bidaki bidak
    dative bidace bidakom
    accusative bidakę bidaki
    instrumental bidaką bidakami
    locative bidace bidakach
    vocative bidako bidaki

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Noun

      bidaka m pers

      1. genitive/accusative singular of bidak

      Further reading

      • “bidaka”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN