biczownik

Polish

Etymology

    From biczować + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /biˈt͡ʂɔv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔvɲik
    • Syllabification: bi‧czow‧nik

    Noun

    biczownik m pers

    1. (religion) flagellant, flagellator
      Synonym: flagelant

    Declension

    Declension of biczownik
    singular plural
    nominative biczownik biczownicy, biczowniki1
    genitive biczownika biczowników
    dative biczownikowi biczownikom
    accusative biczownika biczowników
    instrumental biczownikiem biczownikami
    locative biczowniku biczownikach
    vocative biczowniku biczownicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    adjective
    verbs

    Further reading

    • “biczownik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “biczownik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)