biczowniczy

Polish

Etymology

    From biczownik + -y. First attested in 1809.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /bi.t͡ʂɔvˈɲi.t͡ʂɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -it͡ʂɘ
    • Syllabification: bi‧czow‧ni‧czy

    Adjective

    biczowniczy (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational, religion) flagellant's, flagellator's

    Declension

    Declension of biczowniczy (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative biczowniczy biczownicza biczownicze biczowniczy biczownicze
    genitive biczowniczego biczowniczej biczowniczego biczowniczych
    dative biczowniczemu biczowniczej biczowniczemu biczowniczym
    accusative biczowniczego biczowniczy biczowniczą biczownicze biczowniczych biczownicze
    instrumental biczowniczym biczowniczą biczowniczym biczowniczymi
    locative biczowniczym biczowniczej biczowniczym biczowniczych
    adjective
    verbs

    References

    1. ^ Michał Abraham Trotz (1809), Nouveau dictionnaire françois, allemand et polonois: enrichi de plusieurs exemples de l'histoire polonoise, des termes ordinaires des arts, de plus nouveaux mots et des remarques de grammaire les plus necessaires, avec une liste alphabetique des poetes et de meilleurs livres polonois‎[1]
    2. ^ biczowniczy in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading