bezecny

Old Polish

Etymology

From beze- +‎ cześć +‎ -ny, under influence of cny. First attested in c. 1495.

Pronunciation

  • IPA(key): (10th–15th CE) /bɛzɛt͡sʲniː/
  • IPA(key): (15th CE) /bɛzɛt͡sʲni/

Adjective

bezecny

  1. (attested in Greater Poland) wicked; bad, evil
    • 1984 [c. 1495], Wiesław Wydra, editor, Chrestomatia staropolska. Teksty do roku 1543‎[1], Pępowo, page 292:
      Alye bezeczna baba wielka *skaga
      [Ale bezecna baba wielka zgaga]

Descendants

  • Polish: bezecny

References

Polish

Alternative forms

Etymology

Inherited from Old Polish bezecny. By surface analysis, beze- +‎ cześć +‎ -ny, under influence of cny.

Pronunciation

 
  • IPA(key): /bɛˈzɛt͡s.nɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛt͡snɘ
  • Syllabification: be‧zec‧ny

Adjective

bezecny (comparative bezecniejszy or bardziej bezecny, superlative najbezecniejszy or najbardziej bezecny, derived adverb bezecnie)

  1. (literary) wicked
    Synonyms: nieprzyzwoity, zdrożny
  2. (obsolete) dishonourable, ignoble; honorless
    Synonym: niecny
  3. (Middle Polish, law) condemned to infamy
  4. (Middle Polish) physically ugly, disgusting, hideous
    Synonyms: obrzydliwy, szpetny, szkaradny

Declension

Declension of bezecny (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative bezecny bezecna bezecne bezecni bezecne
genitive bezecnego bezecnej bezecnego bezecnych
dative bezecnemu bezecnej bezecnemu bezecnym
accusative bezecnego bezecny bezecną bezecne bezecnych bezecne
instrumental bezecnym bezecną bezecnym bezecnymi
locative bezecnym bezecnej bezecnym bezecnych

Further reading