bezecnik

Polish

Etymology

    From bezecny + -ik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /bɛˈzɛt͡s.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛt͡sɲik
    • Syllabification: be‧zec‧nik

    Noun

    bezecnik m pers

    1. (literary) lech, lecher, letch
      Synonyms: bezwstydnik, lubieżnik, zbereźnik
    2. (obsolete) scoundrel, villain
      Synonyms: łajdak, niegodziwiec

    Declension

    Declension of bezecnik
    singular plural
    nominative bezecnik bezecnicy, bezecniki
    genitive bezecnika bezecników
    dative bezecnikowi bezecnikom
    accusative bezecnika bezecników
    instrumental bezecnikiem bezecnikami
    locative bezecniku bezecnikach
    vocative bezecniku bezecnicy, bezecniki
    adjective
    adverb

    Further reading

    • “bezecnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “bezecnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)