barwnik

Polish

Etymology

    From barwny + -ik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈbarv.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arvɲik
    • Syllabification: barw‧nik

    Noun

    barwnik m inan

    1. dye (colorant, especially one that has an affinity to the substrate to which it is applied)
      Synonym: (dated) barwidło
      barwnik kadziowy ― vat dye

    Declension

    Declension of barwnik
    singular plural
    nominative barwnik barwniki
    genitive barwnika barwników
    dative barwnikowi barwnikom
    accusative barwnik barwniki
    instrumental barwnikiem barwnikami
    locative barwniku barwnikach
    vocative barwniku barwniki

    Derived terms

    nouns
    • barwnikarstwo
    adjectives
    adverb
    verbs

    Further reading

    • “barwnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “barwnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)