barwiony

Old Polish

Etymology

    From barwić + -ony. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /barvʲɔniː/
    • IPA(key): (15th CE) /barvʲɔni/

    Adjective

    barwiony

    1. colorful (having many colors)
      • 1901 [15th century], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 19:
        Barvyoną a. brunathnym pomyeszaną polimitam
        [Barwioną aut [z] brunatnym pomieszaną polimitam]

    Derived terms

    verbs

    References

    Polish

    Etymology

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /barˈvjɔ.nɘ/
      • Rhymes: -ɔnɘ
      • Syllabification: bar‧wio‧ny

      Participle

      barwiony (passive adjectival)

      1. passive adjectival participle of barwić

      Declension

      Declension of barwiony (hard)
      singular plural
      masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
      nominative/vocative barwiony barwiona barwione barwieni barwione
      genitive barwionego barwionej barwionego barwionych
      dative barwionemu barwionej barwionemu barwionym
      accusative barwionego barwiony barwioną barwione barwionych barwione
      instrumental barwionym barwioną barwionym barwionymi
      locative barwionym barwionej barwionym barwionych