barewnik

Old Polish

Etymology

    From barwa + -nik. First attested in the 15th century.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /barɛvniːk/
    • IPA(key): (15th CE) /barɛvnik/

    Noun

    barewnik m pers

    1. one who paints their face or body; sometimes as a ritual
      • 1977 [XV ex.], “Vergili Georgicorum schedae Gnesnenses”, in Bogdanus Bolz, Wanda Żurowska-Górecka, editors, Symbolae Philologorum Posnaniensium, volume 3, page 78:
        Aspice et extremis, granycznymy, domitum cultoribus orbem easque domos Arabum, pictosque Gelonos barewnyczy
        [Aspice et extremis, granicznymi, domitum cultoribus orbem easque domos Arabum, pictosque Gelonos barewnicy]
    adjectives
    verbs

    References