antroponimiczny

Polish

Etymology

    From antroponimia + -iczny. First attested in 1928.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /an.trɔ.pɔ.ɲiˈmit͡ʂ.nɘ/
    • Rhymes: -it͡ʂnɘ
    • Syllabification: an‧tro‧po‧ni‧micz‧ny

    Adjective

    antroponimiczny (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) anthroponym

    Declension

    Declension of antroponimiczny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative antroponimiczny antroponimiczna antroponimiczne antroponimiczni antroponimiczne
    genitive antroponimicznego antroponimicznej antroponimicznego antroponimicznych
    dative antroponimicznemu antroponimicznej antroponimicznemu antroponimicznym
    accusative antroponimicznego antroponimiczny antroponimiczną antroponimiczne antroponimicznych antroponimiczne
    instrumental antroponimicznym antroponimiczną antroponimicznym antroponimicznymi
    locative antroponimicznym antroponimicznej antroponimicznym antroponimicznych

    References

    1. ^ Polska Akademia Nauk, Komitet Słowianoznawstwa (1928), Slavia Orientalis‎[1], volumes 27-28, Państwowe Wydawn. Naukowe, page 545: “Dla pokazania dużej produktywności sufiksu w ramach kategorii nomina agentis autorka wykorzystała materiał antroponimiczny Zakarpacia (Bodnar Wynar, Sidlar itp.). Na omawianym terytorium występują również w tej funkcji formanty […]”

    Further reading