antroponimia

See also: antroponimią

Italian

Etymology

From antropo- +‎ -onimia.

Pronunciation

  • IPA(key): /an.tro.po.niˈmi.a/
  • Rhymes: -ia
  • Hyphenation: an‧tro‧po‧ni‧mì‧a

Noun

antroponimia f (plural antroponimie)

  1. anthroponymy

Further reading

  • “antroponimia” in Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication

Anagrams

Polish

Etymology

    From antroponim + -ia. First attested in 1949.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /an.trɔ.pɔˈɲi.mja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -imja
    • Syllabification: an‧tro‧po‧ni‧mia

    Noun

    antroponimia f

    1. anthroponymy

    Declension

    Declension of antroponimia
    singular
    nominative antroponimia
    genitive antroponimii
    dative antroponimii
    accusative antroponimię
    instrumental antroponimią
    locative antroponimii
    vocative antroponimio

    Derived terms

    References

    1. ^ Katolicki Uniwersytet Lubelski. Towarzystwo Naukowe. Wydział Historyczno-Filologiczny, Katolicki Uniwersytet Lubelski. Towarzystwo Naukowe (1949), Roczniki humanistyczne, Katolicki Uniwersytet Lubelski. Towarzystwo Naukowe. Wydział Historyczno-Filologiczny‎[1], volume 53, numbers 5-7, Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Wydział Historyczno-Filologiczny, page 162: “W sumie antroponimia klasztorna pokazana na przykładzie jednego zgromadzenia żeńskiego w czasach nam nieodległych jawi się jako zbiór osobliwy , inspirujący tego typu badania w szerszym przekroju życia zakonnego na obszarze całej Polski […]”

    Further reading

    Spanish

    Pronunciation

    • IPA(key): /antɾopoˈnimja/ [ãn̪.t̪ɾo.poˈni.mja]
    • Rhymes: -imja
    • Syllabification: an‧tro‧po‧ni‧mia

    Noun

    antroponimia f (plural antroponimias)

    1. anthroponymy

    Further reading