amaterialny

Polish

Etymology

    From a- + materialny. First attested in 1937.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.ma.tɛˈrjal.nɘ/
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: a‧ma‧te‧rial‧ny

    Adjective

    amaterialny (not comparable, no derived adverb)

    1. (economics) immaterial, not material
      Synonym: niematerialny
      Antonym: materialny

    Declension

    Declension of amaterialny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative amaterialny amaterialna amaterialne amaterialni amaterialne
    genitive amaterialnego amaterialnej amaterialnego amaterialnych
    dative amaterialnemu amaterialnej amaterialnemu amaterialnym
    accusative amaterialnego amaterialny amaterialną amaterialne amaterialnych amaterialne
    instrumental amaterialnym amaterialną amaterialnym amaterialnymi
    locative amaterialnym amaterialnej amaterialnym amaterialnych

    References

    1. ^ Karol Krzetuski (1937), Kredyt, pieniądz, kapitał‎[1] (in Polish), page 14

    Further reading