altaigh

Irish

Etymology 1

From Middle Irish altaigid, atlaigid, from Old Irish ad·tluchedar (“to give thanks, rejoice at”).

Verb

altaigh (present analytic altaíonn, future analytic altóidh, verbal noun altú, past participle altaithe)

  1. (transitive, religion) give thanks (to God for something), say grace
Conjugation
Conjugation of altaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present altaím altaíonn tú;
altaír†
altaíonn sé, sí altaímid;
altaíonn muid
altaíonn sibh altaíonn siad;
altaíd†
a altaíonn; a altaíos altaítear
past d'altaigh mé; d'altaíos /
altaigh mé‡; altaíos‡
d'altaigh tú; d'altaís /
altaigh tú‡; altaís‡
d'altaigh sé, sí /
altaigh sé, sí‡
d'altaíomar; d'altaigh muid /
altaíomar‡; altaigh muid‡
d'altaigh sibh; d'altaíobhair /
altaigh sibh‡; altaíobhair‡
d'altaigh siad; d'altaíodar /
altaigh siad‡; altaíodar‡
a d'altaigh altaíodh;
haltaíodh†
past habitual d'altaínn /
altaínn‡
d'altaíteá /
altaíteá‡
d'altaíodh sé, sí /
altaíodh sé, sí‡
d'altaímis; d'altaíodh muid /
altaímis‡; altaíodh muid‡
d'altaíodh sibh /
altaíodh sibh‡
d'altaídís; d'altaíodh /
altaídís‡; altaíodh siad‡
a d'altaíodh d'altaítí /
altaítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future altóidh mé;
altód;
altóchaidh mé†
altóidh tú;
altóir†;
altóchaidh tú†
altóidh sé, sí;
altóchaidh sé, sí†
altóimid;
altóidh muid;
altóchaimid†;
altóchaidh muid†
altóidh sibh;
altóchaidh sibh†
altóidh siad;
altóid†;
altóchaidh siad†
a altóidh; a altós; a altóchaidh†; a altóchas† altófar; altóchar†
conditional d'altóinn; d'altóchainn† /
altóinn‡; altóchainn†‡
d'altófá; d'altóchthᆠ/
altófá‡; altóchthᆇ
d'altódh sé, sí; d'altóchadh sé, s토/
altódh sé, sí‡; altóchadh sé, s톇
d'altóimis; d'altódh muid; d'altóchaimis†; d'altóchadh muid† /
altóimis‡; altódh muid‡; altóchaimis†‡; altóchadh muid†‡
d'altódh sibh; d'altóchadh sibh† /
altódh sibh‡; altóchadh sibh†‡
d'altóidís; d'altódh siad; d'altóchaidís†; d'altóchadh siad† /
altóidís‡; altódh siad‡; altóchaidís†‡; altóchadh siad†‡
a d'altódh; a d'altóchadh† d'altófaí; d'altóchtha토/
altófaí‡; altóchtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-altaí mé;
go n-altaíod†
go n-altaí tú;
go n-altaír†
go n-altaí sé, sí go n-altaímid;
go n-altaí muid
go n-altaí sibh go n-altaí siad;
go n-altaíd†
— go n-altaítear
past dá n-altaínn dá n-altaíteá dá n-altaíodh sé, sí dá n-altaímis;
dá n-altaíodh muid
dá n-altaíodh sibh dá n-altaídís;
dá n-altaíodh siad
— dá n-altaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— altaím altaigh altaíodh sé, sí altaímis altaígí;
altaídh†
altaídís — altaítear
past participle altaithe
verbal noun altú

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Derived terms
  • altaitheach (“grateful”, adjective) (to God for favour)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

altaigh

  1. inflection of altach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of altaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
altaigh n-altaigh haltaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading