aliancki

Polish

Etymology

    From aliant + -cki. First attested in 1809.[1][2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈljan.t͡ski/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ant͡ski
    • Syllabification: a‧lian‧cki

    Adjective

    aliancki (not comparable, no derived adverb)

    1. (relational) ally; allied
      Synonym: sojuszniczy
    2. (relational) Allies; Allied (the military faction of World War Two)

    Declension

    Declension of aliancki (velar)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative aliancki aliancka alianckie alianccy alianckie
    genitive alianckiego alianckiej alianckiego alianckich
    dative alianckiemu alianckiej alianckiemu alianckim
    accusative alianckiego aliancki aliancką alianckie alianckich alianckie
    instrumental alianckim aliancką alianckim alianckimi
    locative alianckim alianckiej alianckim alianckich
    adjective

    Collocations

    References

    1. ^ Jan Sebastian Dembowski (1809), Uwagi nad pismem o statystyce Polski‎[1] (in Polish), page 50
    2. ^ aliancki in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading