adwerbialny

Polish

Etymology

    From Latin adverbiālis + Polish -ny.[1][2] First attested in 1776.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.dvɛrˈbjal.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: a‧dwer‧bial‧ny

    Adjective

    adwerbialny (not comparable, derived adverb adwerbialnie)

    1. (relational, grammar) adverb; adverbial
      Synonym: przysłówkowy

    Declension

    Declension of adwerbialny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative adwerbialny adwerbialna adwerbialne adwerbialni adwerbialne
    genitive adwerbialnego adwerbialnej adwerbialnego adwerbialnych
    dative adwerbialnemu adwerbialnej adwerbialnemu adwerbialnym
    accusative adwerbialnego adwerbialny adwerbialną adwerbialne adwerbialnych adwerbialne
    instrumental adwerbialnym adwerbialną adwerbialnym adwerbialnymi
    locative adwerbialnym adwerbialnej adwerbialnym adwerbialnych

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “adwerbialny”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “adwerbialny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Michał Abraham Troc (1776), Nouveau Dictionnaire françois, allemand et polonois, enrichi de plusieurs exemples de l'histoire polonoise ...: Tome Premier‎[1] (in Polish), page 117

    Further reading