adwerbalny

Polish

Etymology

    From adwerbium + -alny. First attested in 1904.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.dvɛrˈbal.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -alnɘ
    • Syllabification: a‧dwer‧bal‧ny

    Adjective

    adwerbalny (not comparable, derived adverb adwerbalnie)

    1. (grammar) adverbial (connecting with a verb)
      Synonym: przyczasownikowy

    Declension

    Declension of adwerbalny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative adwerbalny adwerbalna adwerbalne adwerbalni adwerbalne
    genitive adwerbalnego adwerbalnej adwerbalnego adwerbalnych
    dative adwerbalnemu adwerbalnej adwerbalnemu adwerbalnym
    accusative adwerbalnego adwerbalny adwerbalną adwerbalne adwerbalnych adwerbalne
    instrumental adwerbalnym adwerbalną adwerbalnym adwerbalnymi
    locative adwerbalnym adwerbalnej adwerbalnym adwerbalnych

    Derived terms

    adjective

    References

    1. ^ Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie‎[1] (in Polish), 1904

    Further reading

    • “adwerbalny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • adwerbalny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego