acljem

Aromanian

Alternative forms

  • cljem
  • acljemu, cljemu — alternative spellings

Etymology

Inherited from Latin clāmō, whence also Romanian chema, chem. The initial a- is a common Aromanian innovation and likely not etymological in this case, hence not derived from the related Latin acclamō.

Verb

acljem (third-person singular acljamã, participle acljimatã)

  1. to call
  2. to invite
    Synonyms: cãlisescu, grescu, cupãsescu, dhixescu, ursescu
  3. to name (give a name)
  4. to mean, signify (have a specific meaning)

Conjugation

Conjugation of acljem
long infinitive acljimari, acljimare
gerund acljimãnda
past participle acljimatã
singular plural
first second third first second third
indicative present acljem, acljemu acljemi acljamã acljimãm, acljimãmu acljimats, acljimatsã, acljimatsi acljamã
imperfect acljimam acljimai acljima acljimam acljimats, acljimatsi acljima
simple perfect acljimai acljimash, acljimashi acljimã acljimãm acljimat acljimarã
conditional present s-acljimarim s-acljimari, s-acljimarishi s-acljimari, s-acljimare s-acljimarim s-acljimarit s-acljimari, s-acljimare
subjunctive present s-acljem, s-acljemu s-acljemi s-acljami, s-acljame s-acljimãm, s-acljimãmu s-acljimats, s-acljimatsã, s-acljimatsi s-acljami, s-acljame
imperative present — acljamã — — acljimats, acljimatsã, acljimatsi —
  • acljimari
  • acljimat

References

  • Dasoulas (2013), page 77ab: “cĺému”
  • Cunia (2010), page 10b: “acljem”
  • Vrabie (2000), page 181: “call”, page 408: “invite”, page 478: “name” → “(a)cľém”
  • DIARO (1997), page 236: “chema” → “acľemu”
  • Papahagi DDAGE, page 103: “acľém”
  • Nikolaidis (1909), page 222: “κλι̯έμου”
  • Dalametra (1906), page 66b: “clĭimàri”
  • Mihăileanu (1901), page 122a: “cłemŭ”
  • Weigand Aromunen, page 310a: “kľem”