cljem

Aromanian

Verb

cljem (third-person singular cljamã, participle cljimatã)

  1. alternative form of acljem

Conjugation

Conjugation of cljem
long infinitive cljimari, cljimare
gerund cljimãnda
past participle cljimatã
singular plural
first second third first second third
indicative present cljem, cljemu cljemi cljamã cljimãm, cljimãmu cljimats, cljimatsã, cljimatsi cljamã
imperfect cljimam cljimai cljima cljimam cljimats, cljimatsi cljima
simple perfect cljimai cljimash, cljimashi cljimã cljimãm cljimat cljimarã
conditional present s-cljimarim s-cljimari, s-cljimarishi s-cljimari, s-cljimare s-cljimarim s-cljimarit s-cljimari, s-cljimare
subjunctive present s-cljem, s-cljemu s-cljemi s-cljami, s-cljame s-cljimãm, s-cljimãmu s-cljimats, s-cljimatsã, s-cljimatsi s-cljami, s-cljame
imperative present — cljamã — — cljimats, cljimatsã, cljimatsi —
  • cljimari
  • cljimat

References

  • Dasoulas (2013), page 77ab: “cĺému”
  • Cunia (2010), page 10b: “acljem” → “cljem”
  • Vrabie (2000), page 181: “call”, page 408: “invite” → “(a)cľém”
  • DIARO (1997), page 236: “chema” → “cľemu”
  • Papahagi DDAGE, page 372: “cľém”
  • Nikolaidis (1909), page 222: “κλι̯έμου”
  • Dalametra (1906), page 66b: “clĭimàri”
  • Mihăileanu (1901), page 122a: “cłemŭ”
  • Weigand Aromunen, page 310a: “kľem”