abbadísirnar

Icelandic

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈap(ː)aˌtiːsɪrtnar]
  • Hyphenation: abb‧a‧dís‧ir‧nar
  • Rhymes: -apːatiːsɪtnar, -iːsɪtnar

Noun

abbadísirnar f

  1. definite nominative plural of abbadís (“abbess”)
    • 1908, Þorsteinn Björnsson, Skuggamyndir [Silhouettes]‎[1], Reykjavík, page 140:
      Að vísu gat komið fyrir, að abbadísirnar sjálfar væru ekki betri og sæju því fremur í gegnum fíngur við undirmenn sína; og gátu þær þó verið nógu strángar samt, við hinar.
      Admittedly, it could happen that the abbesses themselves were no better and would turn a blind eye to their subordinates' misdemeanours; yet they could still be strict enough with the others.
    • 1961, Guðrún P. Helgadóttir, Skáldkonur fyrri alda [Poetesses of Former Ages]‎[2], page 115:
      Ýmis ólík atvik valda því, að þessar myndir hafa geymzt, en báðar eru þær rammíslenzkar, þar standa abbadísirnar jafnföstum fótum í íslenzkum jarðvegi og Staðarbærinn, gróinn í landslagið við hliðina á klaustri hins heilaga Benedikts.
      Various and diverse circumstances have caused these pictures to have been preserved, but both are quintessentially Icelandic; the abbesses stand as firmly on Icelandic soil as Staðarbær, grown into the landscape beside the monastery of Saint Benedict.
    • 2000, Gunnar F. Guðmundsson, Íslenskt samfélag og Rómakirkja [Icelandic Society and the Catholic Church] (Kristni á Íslandi; 2)‎[3], Reykjavík: Alþingi, →ISBN, page 230:
      Líklegt er að nunnuklaustrin tvö hafi verið miðstöðvar bóklegrar kvennamenningar og abbadísirnar og sumar nunnur hafi kunnað latínu.
      It is likely that the two nunneries were centres of literary women's culture, and that the abbesses and some of the nuns knew Latin.
  2. definite accusative plural of abbadís (“abbess”)
    • 1856, Jón Egilsson, Safn til sögu Íslands og íslenzkra bókmenta að fornu og nýju [A Collection on the History of Iceland and Icelandic Literature, Ancient and Modern]‎[4], volume 1, Copenhagen: Hið íslenzka bókmentafélag, Biskupa-annálar, pages 691–692:
      Síra Pètur Einarsson, bróðir herra Marteins, sigldi bæði í Þýzkaland og Danmörk, og framaðist mjög í þessum siglíngum; hann hèlt fyrstur Reynistaðarness klaustur eptir abbadísirnar, item var hann ráðsmaður í Skálholti eitt ár; hann var og nokkra stund umboðsmaður á Bessastöðum, því hann var lengi vel látinn af Dönskum, og halda sumir hann hafi [lítt hollur verið landinu.
      Father Peter Einarsson, brother of Mr. Marten, sailed to both Germany and Denmark, and rose to a high position through these voyages; he was the first to hold Reynistaðir Abbey after the abbesses, he was also provost at Skálholt for one year; he was also for a time the agent at Bessastaðir, as he was for a long time in the Danish service, and some hold that he was not very loyal to the country.
    • 1881, Boga Benediktsson, “Gunnar Gíslason”, in Jon Pétursson, editor, Sýslumannaæfir [Biographies of County Magistrates]‎[5], Reykjavík, Skagafjarðarsýsla [Skagafjörður County], page 359:
      Síra Jón Ólafsson á Melanesi segir, að Gunnar hafi aldrei sýslu haft, og tekið Reynistaðarklaustur næst eptir abbadísirnar.
      Sir Jon Olafsson of Melanes says that Gunnar never held a diocese, and took the Reynistaðir monastery next after the abbesses.
    • 2023 April 26, Lára Janusdóttir, “Interview at the radio station Rás 1 | Steinunn í mannlega þættinum á Rás 1”, in Between Man and Nature‎[6], archived from the original on 14 January 2026:
      Þar ræddi hún um íslensku abbadísirnar í klaustrum Íslands á miðöldum.
      There she spoke about the Icelandic abbesses in the monasteries of Iceland in the Middle Ages.