abandonu

Basque

Etymology

    Borrowed from Spanish abandono (“abandonment”).

    Pronunciation

    • IPA(key): /abandonu/ [a.β̞ãn̪.d̪o.nu]
    • Rhymes: -onu, -u
    • Hyphenation: a‧ban‧do‧nu

    Noun

    abandonu inan

    1. abandonment, abandoning
    2. (law) abandonment
      Synonym: abandonatze

    Declension

    Declension of abandonu (inan V-stem)
    indefinite singular plural proximal plural
    absolutive abandonu abandonua abandonuak abandonuok
    ergative abandonuk abandonuak abandonuek abandonuok
    dative abandonuri abandonuari abandonuei abandonuoi
    genitive abandonuren abandonuaren abandonuen abandonuon
    comitative abandonurekin abandonuarekin abandonuekin abandonuokin
    causative abandonurengatik abandonuarengatik abandonuengatik abandonuongatik
    benefactive abandonurentzat abandonuarentzat abandonuentzat abandonuontzat
    instrumental abandonuz abandonuaz abandonuez abandonuotaz
    inessive abandonutan abandonuan abandonuetan abandonuotan
    locative abandonutako abandonuko abandonuetako abandonuotako
    allative abandonutara abandonura abandonuetara abandonuotara
    terminative abandonutaraino abandonuraino abandonuetaraino abandonuotaraino
    directive abandonutarantz abandonurantz abandonuetarantz abandonuotarantz
    destinative abandonutarako abandonurako abandonuetarako abandonuotarako
    ablative abandonutatik abandonutik abandonuetatik abandonuotatik
    partitive abandonurik — — —
    prolative abandonutzat — — —

    Further reading

    • “abandonu”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
    • “abandonu”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

    Esperanto

    Pronunciation

    • IPA(key): /abanˈdonu/
    • Rhymes: -onu
    • Syllabification: a‧ban‧do‧nu

    Verb

    abandonu

    1. imperative of abandoni

    Fala

    Pronunciation

    • IPA(key): /abanˈdonu/
    • Rhymes: -onu
    • Syllabification: a‧ban‧do‧nu

    Etymology 1

      Deverbal from abandonal.

      Noun

      abandonu m (plural abandonus)

      1. abandonment

      Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      abandonu

      1. first-person singular present indicative of abandonal (“to abandon”)

      References

      • Valeš, Miroslav (2021), Diccionariu de A Fala: lagarteiru, mañegu, valverdeñu (web), 2nd edition, Minde, Portugal: CIDLeS, published 2022, →ISBN, page 36

      Polish

      Etymology

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Pronunciation

        • IPA(key): /a.banˈdɔ.nu/
        • Rhymes: -ɔnu
        • Syllabification: a‧ban‧do‧nu

        Noun

        abandonu m inan

        1. genitive singular of abandon