Henle

English

Etymology

Borrowed from German Henle, a diminutive of Hans.

Pronunciation

Proper noun

Henle

  1. A surname from German.

Derived terms

German

Etymology

Diminutive of Hans.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈhɛn.lə/

Proper noun

Henle m or f (proper noun, surname, masculine genitive Henles or (with an article) Henle, feminine genitive Henle, plural Henles or Henle)

  1. a surname

Declension

Declension of Henle [masculine // feminine, surname]
singular plural
masculine feminine
indef. def. noun indef. def. noun def. noun
nominative (ein) (der) Henle (eine) (die) Henle (die) Henles, Henle
genitive (eines) (des) Henles, Henle1 (einer) (der) Henle (der) Henles, Henle
dative (einem) (dem) Henle (einer) (der) Henle (den) Henles, Henle
accusative (einen) (den) Henle (eine) (die) Henle (die) Henles, Henle

1With an article.

Portuguese

Pronunciation

 

Proper noun

Henle m or f by sense

  1. a surname in German

Derived terms