öz

See also: -öz, OEZ, oez, and oëz

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic өз
Arabic اؤز

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish اوز (öz), from Proto-Common Turkic *ȫz, from Proto-Turkic *ȫŕ, whence also Azerbaijani özək. Cognate with Chuvash вар (var), Chuvash варӑ (vară).

Pronunciation

  • IPA(key): [œz]
  • Audio (Baku):(file)

Pronoun

öz

  1. self
    Muradın kiçik qardaşının on yaşı var, amma artıq özündən hündürdür.
    Murad's younger brother is still just ten years old, but he's already taller than himself.
    Özünə bir qulaq as.
    Just listen to yourself.
    Mənə göstəriş vermə, mən özüm hər şeyi bilirəm.
    Don't give me instructions, I know everything myself
    Özü yaxşıdır, ətrafı pis.
    He himself is good, but his circle/gang is bad.
    Özün bilərsən.
    As you want, then.
    (literally, “You'll know yourself.”)
    Sən onları inandıra bilməyəcəksən. Onlar sənin özünü daha tez inandırarlar.
    You won't be able to convince them. Rather, they will convince you.
    Mən səni, sənin özünü tanıdığından daha yaxşı tanıyıram.
    I know you better than you know yourself.

Declension

Declension of öz
singular plural
nominative özözlər
definite accusative özüözləri
dative özəözlərə
locative özdəözlərdə
ablative özdənözlərdən
definite genitive özünözlərin
Possessive forms of öz
nominative
singular plural
mənim (“my”) özüm özlərim
sənin (“your”) özün özlərin
onun (“his/her/its”) özü özləri
bizim (“our”) özümüz özlərimiz
sizin (“your”) özünüz özləriniz
onların (“their”) özü or özləri özləri
accusative
singular plural
mənim (“my”) özümü özlərimi
sənin (“your”) özünü özlərini
onun (“his/her/its”) özünü özlərini
bizim (“our”) özümüzü özlərimizi
sizin (“your”) özünüzü özlərinizi
onların (“their”) özünü or özlərini özlərini
dative
singular plural
mənim (“my”) özümə özlərimə
sənin (“your”) özünə özlərinə
onun (“his/her/its”) özünə özlərinə
bizim (“our”) özümüzə özlərimizə
sizin (“your”) özünüzə özlərinizə
onların (“their”) özünə or özlərinə özlərinə
locative
singular plural
mənim (“my”) özümdə özlərimdə
sənin (“your”) özündə özlərində
onun (“his/her/its”) özündə özlərində
bizim (“our”) özümüzdə özlərimizdə
sizin (“your”) özünüzdə özlərinizdə
onların (“their”) özündə or özlərində özlərində
ablative
singular plural
mənim (“my”) özümdən özlərimdən
sənin (“your”) özündən özlərindən
onun (“his/her/its”) özündən özlərindən
bizim (“our”) özümüzdən özlərimizdən
sizin (“your”) özünüzdən özlərinizdən
onların (“their”) özündən or özlərindən özlərindən
genitive
singular plural
mənim (“my”) özümün özlərimin
sənin (“your”) özünün özlərinin
onun (“his/her/its”) özünün özlərinin
bizim (“our”) özümüzün özlərimizin
sizin (“your”) özünüzün özlərinizin
onların (“their”) özünün or özlərinin özlərinin

Determiner

öz

  1. own
    Öz işidir. ― It's his/her own business.
    Hər kəs öz evində nə istəyir, onu da eləyir. ― Everyone does whatever s/he wants in his/her own home.
    • 1931, Jafar Jabbarly, 1905-ci ildə, page 146; republished as Cafar Cabbarlı. Əsərləri., Baku: Şərq-Qərb, 2005:
      Bunları mən öz gözümlə görmüşəm, öz qulağımla eşitmişəm və öz əlimlə yazmışam.
      These are the things I've seen with my own eyes, heard with my own ears and written with my own hand.

Derived terms

  • öz aramızdır
  • öz-özünə
  • özbaşına
  • özcə
  • özcüyəz
  • özək
    • özəkləmək
      • özəkləmə
      • özəkləməmək
        • özəkləməmə
        • özəkləməmiş
        • özəkləməyən
      • özəkləmiş
      • özəklənmək
        • özəklənən
        • özəklənmə
        • özəklənməmək
          • özəklənməmə
          • özəklənməmiş
          • özəklənməyən
        • özəklənmiş
      • özəkləyən
    • özəkli
    • özəksiz
      • özəksizlik
  • özfəaliyyət
  • özgə
    • özgələşmək
      • özgələşdirmək
        • özgələşdirilmək
          • özgələşdirilmə
          • özgələşdirilmiş
        • özgələşdirmə
      • özgələşmə
    • özgəlik
    • özgəninki
      • özgəninkiləşmək
        • özgəninkiləşdirmək
          • özgəninkiləşdirilmək
            • özgəninkiləşdirilmə
          • özgəninkiləşdirmə
        • özgəninkiləşmə
    • özgəyerli
  • özləmək
    • özləmə
  • özlərininki
  • özlü
    • özlülük
  • özlük
    • özlüklü
    • özlüyündə
      • öz-özlüyündə
  • özü-özündən
  • özüaçılan
  • özüalışan
  • özüboşalan
  • özüboşaldan
  • özüboşaldıcı
  • özüçəkən
  • özüdanışan
  • özüdolan
  • özüdolma
  • özügedən
  • özüirəliləyən
  • özüişıqlanan
  • özüişləyən
  • özüitilənən
  • özüköklənən
  • özüközərən
  • özüqalxan
  • özüquruyan
  • özül
    • özülçü
    • özüldaşı
    • özülqoyma
    • özüllü
      • özüllülük
    • özülsüz
      • özülsüzlük
    • özültikən
  • özümünkü
  • özümüzünkü
  • özündənbəy
  • özündəncücərmə
  • özündəngetmə
  • özündənmüştəbeh
    • özündənmüştəbehlik
  • özündənrazı
    • özündənrazılıq
  • özünəarxayın
    • özünəarxayınlıq
  • özünəbaxan
  • özünəbəy
  • özünəçəkmə
  • özünəəmin
    • özünəəminlik
  • özünəgüvənmə
  • özünəhakim
    • özünəhakimlik
  • özünəheyran
    • özünəheyranlıq
  • özünəhörmət
  • özünəxas
    • özünəxaslıq
  • özünəxidmət
  • özünəinam
    • özünəinamlı
  • özünəinduksiya
  • özünəkorreksiya
  • özünəqapanma
  • özünəqapılma
  • özünəqayıdış
  • özünəqəsd
  • özünəqiymət
  • özünəməxsus
    • özünəməxsusluq
  • özünənəzarət
  • özünətəlqin
  • özünətəsir
  • özünəvurğun
    • özünəvurğunluq
  • özünüaparma
  • özünübərpa
  • özünüçəkən
  • özünüdartan
  • özünüdərk
  • özünüidarə
  • özünüidarəçilik
  • özünüidarəetmə
  • özünüifadə
  • özünüinandırma
  • özünüinkişaf
  • özünükəşf
  • özünüqiymətləndirmə
  • özünüqoruma
  • özünümaliyyələşdirmə
  • özünümüdafiə
  • özünümühakimə
  • özünümüşahidə
  • özününkü
    • özününküləşdirmək
      • özününküləşdirmə
  • özünüöldürmə
  • özünüöymə
  • özünüsığorta
  • özünütəcrid
  • özünütəhlil
  • özünütəmizləmə
  • özünütənqid
  • özünütənzim
  • özünütərbiyə
  • özünütəsdiq
  • özünüyandırma
  • özünüzünkü
  • özüölçən
  • özürəngləyən
  • özüsazlanan
  • özüsıxan
  • özüsönən
  • özüsulanma
  • özütəmizləyən
  • özütikən
  • özütormozlanan
  • özütozlanan
  • özütuşlanan
  • özütutan
  • özüuyğunlaşan
  • özüyağlayan
  • özüyanan
  • özüyayan
  • özüyazan
  • özüyeriyən
  • özüyerləşən
  • özüyonan
  • özüyuyan
  • özüyüklənən
compound verbs
  • özü deyib özü eşitmək
  • özü deyib özü gülmək
  • özünü ... yerinə qoymaq
  • özünü axırıncı yola qoymaq
  • özünü biabır etmək
  • özünü dağa-daşa çırpmaq
  • özünü dağa-daşa vurmaq
  • özünü doğrultmaq
  • özünü düzəltmək
  • özünü ələ almaq
  • özünü göstərmək
  • özünü gözə soxmaq
  • özünü gücə salmaq
  • özünü güdmək
  • özünü həlak etmək
  • özünü işə salmaq
  • özünü işə verməmək
  • özünü itirmək
  • özünü kənara çəkmək
  • özünü qabağa vermək
  • özünü qırağa çəkmək
  • özünü qurutmaq
  • özünü naza qoymaq
  • özünü o yerə qoymamaq
  • özünü oda atmaq
  • özünü oda yaxmaq
  • özünü oda-közə atmaq
  • özünü oda-közə vurmaq
  • özünü ortaya atmaq
  • özünü ortaya salmaq
  • özünü öldürmək
  • özünü özgədən xəbər almaq
  • özünü reklam etmək
  • özünü saxlamaq
  • özünü sındırmamaq
  • özünü şax tutmaq
  • özünü tay tutmaq
  • özünü təmizə çıxarmaq
  • özünü tox tutmaq
  • özünü toxtaq saxlamaq
  • özünü toxumaq
  • özünü toparlamaq
  • özünü toplamaq
  • özünü tutmaq
  • özünü yerə çırpmaq
  • özünü yerə vurmaq
  • özünü yeyib-tökmək
  • özünü yığışdırmaq
  • özünü zibilə salmaq
  • özünü-sözünü bilməmək
  • rəngi özünə gəlmək
  • sapı özümüzdən olan baltalar
  • sapı özümüzdəndir
  • sapı özündən olmaq
  • səsi özünə xoş gəlmək
  • sözü özünə götürmək
  • Tulaya öz samovarı ilə getmək

Further reading

Crimean Tatar

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *ȫŕ.

Noun

öz (accusative [please provide], plural [please provide])

  1. core
  2. original

Pronoun

öz

  1. self, -self

Gagauz

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish اوز (öz), from Proto-Turkic *ȫŕ.[1] Compare Turkish öz, Azerbaijani öz,[2] Turkmen öz.

Pronunciation

  • IPA(key): /y̯øs/

Adjective

öz

  1. one's own, personal
    bı benim öz kardaşım
    this is my own brother
  2. native, original
    Synonyms: ana, akraba

Noun

öz (definite accusative özü, plural özlär)

  1. core
    Synonym: yatka
  2. core, pith, kernel, gist
    Synonym: çekerdek
  3. honey
  4. essence, base
  5. self

Declension

Declension of öz
singular (tekil) plural (çoğul)
nominative (yalın) öz özlär
definite accusative (belirtme) özü özleri
dative (yönelme) özä özlerä
locative (bulunma) özdä özlerdä
ablative (çıkma) özdän özlerdän
genitive (tamlayan) özün özlerin

Derived terms

References

  1. ^ Nişanyan, Sevan (2002–), “öz”, in Nişanyan Sözlük
  2. ^ András Rajki, A Concise Gagauz Dictionary with etymologies and Turkish, Azerbaijani, Crimean Tatar and Turkmen cognates, 2007

Further reading

  • Ciachir, Mihail (1938), “ioz”, in Dicționar gagauzo (tiurco)–român pentru gagauzii din Basarabia (in Romanian), Chișinău, page 66
  • Kopuşçu M. İ., Todorova S. A., Kiräkova T.İ., editors (2019), “öz”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 5-12, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 127
  • N. A Baskakov, editor (1972), “öз”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 354

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈøz/, [ˈø̞z̟]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: öz

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish اوز (öz, “pith, essence, marrow; self”), from Old Anatolian Turkish اوز (öz), from Proto-Turkic *ȫŕ.

    Noun

    öz (definite accusative özü, plural özler)

    1. gist, essence, core, kernel
      Synonym: nüve
    2. abstract
    Declension
    Declension of öz
    singular plural
    nominative öz özler
    definite accusative özü özleri
    dative öze özlere
    locative özde özlerde
    ablative özden özlerden
    genitive özün özlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular özüm özlerim
    2nd singular özün özlerin
    3rd singular özü özleri
    1st plural özümüz özlerimiz
    2nd plural özünüz özleriniz
    3rd plural özleri özleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular özümü özlerimi
    2nd singular özünü özlerini
    3rd singular özünü özlerini
    1st plural özümüzü özlerimizi
    2nd plural özünüzü özlerinizi
    3rd plural özlerini özlerini
    dative
    singular plural
    1st singular özüme özlerime
    2nd singular özüne özlerine
    3rd singular özüne özlerine
    1st plural özümüze özlerimize
    2nd plural özünüze özlerinize
    3rd plural özlerine özlerine
    locative
    singular plural
    1st singular özümde özlerimde
    2nd singular özünde özlerinde
    3rd singular özünde özlerinde
    1st plural özümüzde özlerimizde
    2nd plural özünüzde özlerinizde
    3rd plural özlerinde özlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular özümden özlerimden
    2nd singular özünden özlerinden
    3rd singular özünden özlerinden
    1st plural özümüzden özlerimizden
    2nd plural özünüzden özlerinizden
    3rd plural özlerinden özlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular özümün özlerimin
    2nd singular özünün özlerinin
    3rd singular özünün özlerinin
    1st plural özümüzün özlerimizin
    2nd plural özünüzün özlerinizin
    3rd plural özlerinin özlerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular özüm özlerim
    2nd singular özsün özlersin
    3rd singular öz
    özdür
    özler
    özlerdir
    1st plural özüz özleriz
    2nd plural özsünüz özlersiniz
    3rd plural özler özlerdir

    Pronoun

    öz

    1. self, -self
    Derived terms

    Etymology 2

    From Ottoman Turkish اوز (öz, “valley, river”), from Proto-Turkic *örs, *örsen (“river, river bed”).

    Noun

    öz

    1. (dated, dialectal) creek, small river
    2. (dated, dialectal) wetlands, fertile land
    Declension
    Declension of öz
    singular plural
    nominative öz özler
    definite accusative özü özleri
    dative öze özlere
    locative özde özlerde
    ablative özden özlerden
    genitive özün özlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular özüm özlerim
    2nd singular özün özlerin
    3rd singular özü özleri
    1st plural özümüz özlerimiz
    2nd plural özünüz özleriniz
    3rd plural özleri özleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular özümü özlerimi
    2nd singular özünü özlerini
    3rd singular özünü özlerini
    1st plural özümüzü özlerimizi
    2nd plural özünüzü özlerinizi
    3rd plural özlerini özlerini
    dative
    singular plural
    1st singular özüme özlerime
    2nd singular özüne özlerine
    3rd singular özüne özlerine
    1st plural özümüze özlerimize
    2nd plural özünüze özlerinize
    3rd plural özlerine özlerine
    locative
    singular plural
    1st singular özümde özlerimde
    2nd singular özünde özlerinde
    3rd singular özünde özlerinde
    1st plural özümüzde özlerimizde
    2nd plural özünüzde özlerinizde
    3rd plural özlerinde özlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular özümden özlerimden
    2nd singular özünden özlerinden
    3rd singular özünden özlerinden
    1st plural özümüzden özlerimizden
    2nd plural özünüzden özlerinizden
    3rd plural özlerinden özlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular özümün özlerimin
    2nd singular özünün özlerinin
    3rd singular özünün özlerinin
    1st plural özümüzün özlerimizin
    2nd plural özünüzün özlerinizin
    3rd plural özlerinin özlerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular özüm özlerim
    2nd singular özsün özlersin
    3rd singular öz
    özdür
    özler
    özlerdir
    1st plural özüz özleriz
    2nd plural özsünüz özlersiniz
    3rd plural özler özlerdir

    Further reading

    Turkmen

    Etymology

    Inherited from Proto-Turkic *ȫŕ. Compare Turkish, Gagauz, and Azerbaijani öz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /œːð/

    Adjective

    ȫz

    1. own
      öz eli bilen ― with one's own hands

    Noun

    ȫz (definite accusative ȫzi, plural ȫzler)

    1. self

    Declension

    Declension of öz
    singular plural
    nominative öz özler
    accusative özi özleri
    genitive öziň özleriň
    dative öze özlere
    locative özde özlerde
    ablative özden özlerden

    Pronoun

    ȫz

    1. self, -self

    Derived terms

    • öz-özi

    Further reading

    • “öz” in Enedilim.com
    • “öz” in Webonary.org