zwieracz

Polish

Etymology

    From zwierać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈzvjɛ.rat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛrat͡ʂ
    • Syllabification: zwie‧racz

    Noun

    zwieracz m inan

    1. sphincter (muscle)

    Declension

    Declension of zwieracz
    singular plural
    nominative zwieracz zwieracze
    genitive zwieracza zwieraczy, zwieraczów
    dative zwieraczowi zwieraczom
    accusative zwieracz zwieracze
    instrumental zwieraczem zwieraczami
    locative zwieraczu zwieraczach
    vocative zwieraczu zwieracze

    Further reading

    • “zwieracz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zwieracz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)