zwiadowca

Polish

Etymology

    From zwiadowy + -ca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /zvjaˈdɔf.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔft͡sa
    • Syllabification: zwia‧dow‧ca

    Noun

    zwiadowca m pers (female equivalent zwiadowczyni)

    1. (military) point man, reconnoitrer, scout

    Declension

    Declension of zwiadowca
    singular plural
    nominative zwiadowca zwiadowcy, zwiadowce1
    genitive zwiadowcy zwiadowców
    dative zwiadowcy zwiadowcom
    accusative zwiadowcę zwiadowców
    instrumental zwiadowcą zwiadowcami
    locative zwiadowcy zwiadowcach
    vocative zwiadowco zwiadowcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “zwiadowca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zwiadowca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)