znamienny

Polish

Etymology

    From znamię + -ny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /znaˈmjɛn.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛnnɘ
    • Syllabification: zna‧mien‧ny

    Adjective

    znamienny (comparative znamienniejszy, superlative najznamienniejszy, derived adverb znamiennie)

    1. significant, illustrious

    Declension

    Declension of znamienny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative znamienny znamienna znamienne znamienni znamienne
    genitive znamiennego znamiennej znamiennego znamiennych
    dative znamiennemu znamiennej znamiennemu znamiennym
    accusative znamiennego znamienny znamienną znamienne znamiennych znamienne
    instrumental znamiennym znamienną znamiennym znamiennymi
    locative znamiennym znamiennej znamiennym znamiennych

    Derived terms

    noun
    • znamienność

    Further reading

    • “znamienny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “znamienny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)