znamienity

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish znamienity, from Proto-Slavic *znamenitъ. By surface analysis, znamię +‎ -ity.

Pronunciation

  • IPA(key): /zna.mjɛˈɲi.tɘ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -itɘ
  • Syllabification: zna‧mie‧ni‧ty

Adjective

znamienity (comparative znamienitszy, superlative najznamienitszy, derived adverb znamienicie)

  1. distinguished, exceptional, eminent
    Synonyms: wybitny, znakomity

Declension

Declension of znamienity (hard)
singular plural
masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
nominative/vocative znamienity znamienita znamienite znamienici znamienite
genitive znamienitego znamienitej znamienitego znamienitych
dative znamienitemu znamienitej znamienitemu znamienitym
accusative znamienitego znamienity znamienitą znamienite znamienitych znamienite
instrumental znamienitym znamienitą znamienitym znamienitymi
locative znamienitym znamienitej znamienitym znamienitych

Derived terms

noun
  • znamienitość
adjective

Further reading

  • “znamienity”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
  • “znamienity”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)