zevce

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish زوجه (zevce), from Arabic زَوْجَة (zawja). Compare Azerbaijani zövcə.

    Pronunciation

    • IPA(key): /zevˈdʒe/
    • Hyphenation: zev‧ce

    Noun

    zevce (definite accusative zevceyi, plural zevceler) (archaic)

    1. wife
      Synonym: karı
      • 2006, Nâzım Hikmet, Çeviri hikâyeler, Yapı Kredi Yayınları, page 34:
        Ve zevç ile zevce meçhul genci beklediler.
        And husband and wife waited for the unknown youth.

    Declension

    Declension of zevce
    singular plural
    nominative zevce zevceler
    definite accusative zevceyi zevceleri
    dative zevceye zevcelere
    locative zevcede zevcelerde
    ablative zevceden zevcelerden
    genitive zevcenin zevcelerin

    Derived terms

    • zevcelik

    Further reading