zevç

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish زوج (zevc), borrowed from Arabic زَوْج (zawj, “one of a pair”). Compare Azerbaijani zövc..

    Pronunciation

    • IPA(key): /zevtʃ/

    Noun

    zevç (definite accusative zevci, plural zevçler) (archaic)

    1. husband
      Synonym: koca
      • 2006, Nâzım Hikmet, Çeviri hikâyeler, Yapı Kredi Yayınları, page 34:
        Ve zevç ile zevce meçhul genci beklediler.
        And husband and wife waited for the unknown youth.

    Declension

    Declension of zevç
    singular plural
    nominative zevç zevçler
    definite accusative zevci zevçleri
    dative zevce zevçlere
    locative zevçte zevçlerde
    ablative zevçten zevçlerden
    genitive zevcin zevçlerin

    Further reading