zbieg

See also: Zbieg

Old Polish

Etymology

    Deverbal from zbiegać.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /zbʲɛk/
    • IPA(key): (15th CE) /zbʲɛk/

    Noun

    zbieg m animacy unattested

    1. (attested in Greater Poland, Masovia) fugitive
      Synonyms: wygnaniec, zbieglca, zbieglec
      • 1974 [1425], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty kaliskie‎[1], volume IV, number 919, Kalisz:
        Yakom ne chowal szbegow Lagnowa a Komarka any gynych szbegow, any sz ma volą... Mycolaya poszgly
        [Jakom nie chowal zbiegow Łęgnowa a Komarka ani jinych zbiegow, ani z mą wolą... Mikołaja pożgli]
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 81:
        O nyewolnych sbyegoch. W prawye czesarskem stogy, aby szludzy nyevolny... nye mogly bycz sz rąkv panow szwych wywoleny... Ale ysze cząsthokrocz thaczy nyevolny rąkv panow szwogych vczyekayącz... v obczych zemyan... noczowani bywayą
        [O niewolnych zbiegoch. W prawie cesarskiem stoji, aby słudzy niewolni... nie mogli być z ręku panow swych wywoleni... Ale iże częstokroć tacy niewolni ręku panow swojich uciekając... u obcych ziemian... nocowani bywają]
    2. (attested in Masovia, Greater Poland) exile (someone banished from their home or country)
      Synonym: wygnaniec
      • 1895 [1448–1450], Mikołaj Suled, edited by Franciszek Piekosiński, Tłumaczenia polskie statutów ziemskich, Kodeks Świętosławów, Warka, page 61:
        Kmyecz nocznego czasv sbyegem gdi othydze (quod.. cmetho noctis tempore recesserit fugitive), thedy rzeczy, ktorekole w domv ostawy wczyekayącz, pan wszy sobye myey mocz odzirzecz
        [Kmieć nocnego czasu zbiegiem gdy otydzie (czy otidzie, odidzie, quod.. cmetho noctis tempore recesserit fugitive), tedy rzeczy, ktorekole w domu ostawi uciekając, pan wsi sobie miej moc odzirżeć]
      • 1959 [1391], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 281, Poznań:
        Iako Zagarza zemskego sbega ne choual
        [Jako Zagarza ziemskiego zbiega nie chował]
    3. (attested in Masovia) serf who deserted from their feudal lord's farm

    Derived terms

    nouns
    • zbieg wody

    Descendants

    • Polish: zbieg

    Further reading

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish zbieg. By surface analysis, deverbal from zbiegać.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈzbjɛk/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -ɛk
      • Syllabification: zbieg
      • Homophone: Zbieg

      Noun

      zbieg m pers

      1. (law enforcement) fugitive (person who flees or escapes and travels secretly from place to place, and sometimes uses disguises and aliases to conceal their identity, as to avoid law authorities and an arrest or prosecution, or to avoid some other unwanted situation)

      Declension

      Declension of zbieg
      singular plural
      nominative zbieg zbiegowie, zbiedzy, zbiegi1
      genitive zbiega zbiegów
      dative zbiegowi zbiegom
      accusative zbiega zbiegów
      instrumental zbiegiem zbiegami
      locative zbiegu zbiegach
      vocative zbiegu zbiegowie, zbiedzy

      1Deprecative.

      Noun

      zbieg m inan

      1. junction (place where two or more things meet, e.g. streets or rivers)
        zbieg ulic ― road junction

      Declension

      Declension of zbieg
      singular plural
      nominative zbieg zbiegi
      genitive zbiegu zbiegów
      dative zbiegowi zbiegom
      accusative zbieg zbiegi
      instrumental zbiegiem zbiegami
      locative zbiegu zbiegach
      vocative zbiegu zbiegi

      Derived terms

      Further reading

      • “zbieg”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
      • “zbieg”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)