wygnaniec

Polish

Etymology

    From wygnanie + -iec.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘˈɡna.ɲɛt͡s/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -aɲɛt͡s
    • Syllabification: wy‧gna‧niec

    Noun

    wygnaniec m pers (female equivalent wygnanka)

    1. exile, expatriate
      Synonym: banita

    Declension

    Declension of wygnaniec
    singular plural
    nominative wygnaniec wygnańcy, wygnańce1
    genitive wygnańca wygnańców
    dative wygnańcowi wygnańcom
    accusative wygnańca wygnańców
    instrumental wygnańcem wygnańcami
    locative wygnańcu wygnańcach
    vocative wygnańcu, wygnańcze wygnańcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “wygnaniec”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wygnaniec”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)