zapięcie

Polish

Etymology

    From zapiąć + -cie.

    Pronunciation

    • IPA(key): /zaˈpjɛɲ.t͡ɕɛ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛɲt͡ɕɛ
    • Syllabification: za‧pię‧cie

    Noun

    zapięcie n

    1. (countable) fastener, lock, clasp

    Declension

    Declension of zapięcie
    singular plural
    nominative zapięcie zapięcia
    genitive zapięcia zapięć
    dative zapięciu zapięciom
    accusative zapięcie zapięcia
    instrumental zapięciem zapięciami
    locative zapięciu zapięciach
    vocative zapięcie zapięcia

    Noun

    zapięcie n

    1. (uncountable) verbal noun of zapiąć

    Declension

    Declension of zapięcie
    singular
    nominative zapięcie
    genitive zapięcia
    dative zapięciu
    accusative zapięcie
    instrumental zapięciem
    locative zapięciu
    vocative zapięcie

    Further reading

    • “zapięcie”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zapięcie”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)