zaklinacz

Polish

Etymology

    From zaklinać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /zaˈkli.nat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -inat͡ʂ
    • Syllabification: za‧kli‧nacz

    Noun

    zaklinacz m pers

    1. (occult) charmer (enchanter or magician)

    Declension

    Declension of zaklinacz
    singular plural
    nominative zaklinacz zaklinacze
    genitive zaklinacza zaklinaczy, zaklinaczów
    dative zaklinaczowi zaklinaczom
    accusative zaklinacza zaklinaczy, zaklinaczów
    instrumental zaklinaczem zaklinaczami
    locative zaklinaczu zaklinaczach
    vocative zaklinaczu zaklinacze

    Derived terms

    Further reading

    • “zaklinacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zaklinacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)