zagubiony

Polish

Etymology

    From zagubić + -ony.

    Pronunciation

    • IPA(key): /za.ɡuˈbjɔ.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɔnɘ
    • Syllabification: za‧gu‧bio‧ny

    Adjective

    zagubiony (not comparable, no derived adverb)

    1. lost (unable to find one's way)
    2. lost (unable to be found)

    Declension

    Declension of zagubiony (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative zagubiony zagubiona zagubione zagubieni zagubione
    genitive zagubionego zagubionej zagubionego zagubionych
    dative zagubionemu zagubionej zagubionemu zagubionym
    accusative zagubionego zagubiony zagubioną zagubione zagubionych zagubione
    instrumental zagubionym zagubioną zagubionym zagubionymi
    locative zagubionym zagubionej zagubionym zagubionych

    Participle

    zagubiony (passive adjectival)

    1. passive adjectival participle of zagubić

    Further reading

    • “zagubiony”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “zagubiony”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)