zacon

See also: zãcon

Latin

Etymology

Via assibilation from diācōn; compare zabulus.

Pronunciation

Noun

zācōn m (genitive zācōnis); third declension

  1. synonym of diācōn

Declension

Third-declension noun.

References

  • “zācōn”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 1,700/2.
  • "ZACONES", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)

Romanian

Etymology

    Borrowed from Polish zakon.

    Noun

    zacon n (plural zacoane)

    1. (Moldavian region) law

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative zacon zaconul zacoane zacoanele
    genitive-dative zacon zaconului zacoane zacoanelor
    vocative zaconule zacoanelor

    References

    • zacon in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN