yaban

See also: Yaban

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic јабан
Arabic یابان

Etymology

    Borrowed from Persian یابان (yâbân).

    Pronunciation

    • IPA(key): [jɑˈbɑn]
    • Hyphenation: ya‧ban

    Noun

    yaban (definite accusative yabanı, plural yabanlar)

    1. wilderness, wastelands

    Declension

    Declension of yaban
    singular plural
    nominative yabanyabanlar
    definite accusative yabanıyabanları
    dative yabanayabanlara
    locative yabandayabanlarda
    ablative yabandanyabanlardan
    definite genitive yabanınyabanların
    Possessive forms of yaban
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) yabanım yabanlarım
    sənin (“your”) yabanın yabanların
    onun (“his/her/its”) yabanı yabanları
    bizim (“our”) yabanımız yabanlarımız
    sizin (“your”) yabanınız yabanlarınız
    onların (“their”) yabanı or yabanları yabanları
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) yabanımı yabanlarımı
    sənin (“your”) yabanını yabanlarını
    onun (“his/her/its”) yabanını yabanlarını
    bizim (“our”) yabanımızı yabanlarımızı
    sizin (“your”) yabanınızı yabanlarınızı
    onların (“their”) yabanını or yabanlarını yabanlarını
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) yabanıma yabanlarıma
    sənin (“your”) yabanına yabanlarına
    onun (“his/her/its”) yabanına yabanlarına
    bizim (“our”) yabanımıza yabanlarımıza
    sizin (“your”) yabanınıza yabanlarınıza
    onların (“their”) yabanına or yabanlarına yabanlarına
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) yabanımda yabanlarımda
    sənin (“your”) yabanında yabanlarında
    onun (“his/her/its”) yabanında yabanlarında
    bizim (“our”) yabanımızda yabanlarımızda
    sizin (“your”) yabanınızda yabanlarınızda
    onların (“their”) yabanında or yabanlarında yabanlarında
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) yabanımdan yabanlarımdan
    sənin (“your”) yabanından yabanlarından
    onun (“his/her/its”) yabanından yabanlarından
    bizim (“our”) yabanımızdan yabanlarımızdan
    sizin (“your”) yabanınızdan yabanlarınızdan
    onların (“their”) yabanından or yabanlarından yabanlarından
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) yabanımın yabanlarımın
    sənin (“your”) yabanının yabanlarının
    onun (“his/her/its”) yabanının yabanlarının
    bizim (“our”) yabanımızın yabanlarımızın
    sizin (“your”) yabanınızın yabanlarınızın
    onların (“their”) yabanının or yabanlarının yabanlarının

    Derived terms

    References

    Japanese

    Romanization

    yaban

    1. Rōmaji transcription of やばん

    Turkish

    Etymology

      Inherited from Ottoman Turkish یابان, borrowed from Persian یابان (yâbân).

      Pronunciation

      • IPA(key): /jaˈban/

      Noun

      yaban (definite accusative yabanı, plural yabanlar)

      1. wilderness
      2. backwoods
      3. stranger, foreigner

      Declension

      Declension of yaban
      singular plural
      nominative yaban yabanlar
      definite accusative yabanı yabanları
      dative yabana yabanlara
      locative yabanda yabanlarda
      ablative yabandan yabanlardan
      genitive yabanın yabanların

      Derived terms

      Adjective

      yaban

      1. wild
        Synonym: yabani
      2. uninhabited
        Synonym: ıssız
      3. (derogatory) stranger, outsider: someone who is not a local

      Further reading