wyrok

Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *vyrokъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvɘ.rɔk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘrɔk
    • Syllabification: wy‧rok

    Noun

    wyrok m inan

    1. (law) judgement, sentence (punishment imposed on a person convicted of a crime)

    Declension

    Declension of wyrok
    singular plural
    nominative wyrok wyroki
    genitive wyroku wyroków
    dative wyrokowi wyrokom
    accusative wyrok wyroki
    instrumental wyrokiem wyrokami
    locative wyroku wyrokach
    vocative wyroku wyroki

    Further reading

    • “wyrok”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wyrok”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)

    Anagrams