wynalazca

Polish

Etymology

    From wynaleźć + -ca.

    Pronunciation

    • IPA(key): /vɘ.naˈlas.t͡sa/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ast͡sa
    • Syllabification: wy‧na‧laz‧ca

    Noun

    wynalazca m pers (female equivalent wynalazczyni)

    1. inventor

    Declension

    Declension of wynalazca
    singular plural
    nominative wynalazca wynalazcy, wynalazce1
    genitive wynalazcy wynalazców
    dative wynalazcy wynalazcom
    accusative wynalazcę wynalazców
    instrumental wynalazcą wynalazcami
    locative wynalazcy wynalazcach
    vocative wynalazco wynalazcy

    1Deprecative.

    Further reading

    • “wynalazca”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “wynalazca”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)